Dierbare herinneringen aan opa en oma.

Lieve Miertje,

Afgelopen weekend was het Nationale opa & oma dag. Tot een paar maanden geleden had ik al mijn opa’s en oma’s nog. Vraag me niet hoe oud ze zijn, in mijn idee blijven ze altijd hangen op een jaartje of 62 en heel soms denk ik dat ze inmiddels misschien toch wel de 65 zullen aantikken. Hoewel ze het bijzonder complimenteus vinden word ik er soms wel even aan herinnerd dat ze zich respectievelijk toch wel tussen de 74 en 82 jaar bevinden.
Maar ze genieten nog zo van alles dat je dat dus vergeet. opaoma4Mijn ene opa en oma (van in de 80) gaan nog elk najaar vrolijk met de caravan naar Italië om bij vrienden-met-een-wijngaard te helpen tijdens de oogsttijd.
Mijn andere omaatje heeft uiteraard verdriet over het gemis van opa. Maar wat ben ik trots op haar hoe ze toch de draad weer oppakt. Ze onderneemt leuke dingen met vriendinnen, doet vrijwilligerswerk en is altijd blij als je haar even belt.

Als ik terugdenk aan vroeger hoe was met mijn opa’s en oma’s…..
De ene woonden relatief dichtbij, dus op woensdagmiddag ging ik met mijn moeder en zusje altijd naar oma.opaoma Uren zat ik achter haar secretaire briefjes te schrijven op gele post-it blaadjes en plakte die door het hele huis. De andere opa en oma woonden een stuk verder dus daar gingen we met de auto of trein naar toe en het leukste was dat je nooit hoefde aan te bellen. Het waren een typische koordje-uit-de-brievenbus-opa-en-oma. Je kwam binnen en dan klonk er (nog steeds trouwens) ‘Haaaaa lieffie!’ Opa heeft dat koordje gelukkig erg stevig gemonteerd dus hopelijk hangt het nog heel lang uit oma haar brievenbus en kan ik soms even zomaar spontaan een kopje thee bij haar drinken.

Wat heb jij voor herinneringen aan vroeger? Leven jouw opa’s en oma’s nog?

Liefs Lein

==========================================================================

Lieve Lein,

Ik moet bekennen dat ik een beetje jaloers op je ben. Mijn opa’s en oma’s heb ik namelijk niet meer. Mijn “laatste” oma is alweer 9 jaar geleden overleden. Ik heb tot ongeveer mijn 20e al mijn opa’s en oma’s gehad, dus daar ben ik wel blij om. Er zijn genoeg mensen die namelijk één of meerdere opa’s en oma’s niet eens gekend hebben.

Mijn beide opa’s en oma’s woonden dicht in de buurt. Via allerlei paadjes en steegjes rende ik dan naar ze toe. Bij de ene kwam ik altijd achterom, de weg er naar toe was altijd spannend want bij hun in de buurt woonden enkele honden die enorm hard blaften en als klein meisje sprong ik dan 2 meter in de lucht.

Healthy eating carrots in vegetable gardenBij deze opa en oma kreeg ik altijd van die rode anta-flu snoepjes, ken je die? Niet echt een lekker snoepje, maar het hoorde wel bij hun. Mijn opa had ook een moestuintje waar mijn zus en ik altijd wortels uit kregen. Helaas heeft het niet gezorgd dat we goede ogen kregen, zus en ik hebben namelijk allebei een bril/ lenzen.

Mijn andere opa en oma zijn van Poolse afkomst wat vooral met Kerst mooie tradities met zich mee bracht die we nog steeds proberen in stand te houden. Ik ben daardoor ook altijd erg trots om te zeggen dat ik half/ kwart Pools ben, ondanks de altijd negatieve berichten in de media. En nee, ik kom niet bij je stukadoren want dat kan ik niet ;).opaoma2 Bij deze opa en oma (wij noemden ze trouwens dziadzia en babcia) zochten we met Pasen altijd naar eieren, in hun tuin van 3 bij 3 haha, maar het was wel heel leuk. En de lekkerste kopjes thee dronk ik bij mijn babcia. Gewone zwarte thee, en ik heb geen idee wat babcia ermee deed, maar zo’n lekkere thee heb ik nooit meer gedronken.

Ik heb veel mooie herinneringen aan mijn opa’s en oma’s en die koester ik. Ik hoop ook van harte dat mijn meisje nog heel lang van háár beide opa’s en oma’s mag genieten!

Liefs Miertje

Ps. Vorige week hebben we een winactie geplaatst op onze blog. Vandaag kun je nog meedoen om drie super leuke, lieve boeken te winnen voor opa en/of oma.