Wat mijn borsten te maken hebben met het Prikkelbare Darm Syndroom.

Lieve Lein,

Wat moet jij geschrokken zijn toen je zoon van de trap af denderde. Hoe gaat het nu met hem? Je vraagt me of mijn meisje wel eens flinke brokken heeft gemaakt en ik moet zeggen (even afkloppen) dat dat tot nu toe wel mee valt. We hebben wel een keer een telefoontje van school gekregen dat ze met haar hoofd op de grond was gevallen en dat het toen leek dat ze ‘weg’ was geweest en dat het raadzaam was om naar de huisarts te gaan. We hebben haar toen gehaald en gelukkig viel alles mee. wp-1478806461719.jpgEen week erna was ze weer gevallen op haar hoofd, toen ze Piratenfeest had op school. Koude doek er op en ze was weer de oude. Dus als ze raar gedrag vertoont wijten we het aan de valpartijen op haar hoofd.

wp-1478806434289.jpg

Mocht er met mij ooit wat gebeuren dan is dokter M er om mij te helpen.

Ohja, toen ze nog een lief klein meisje was, was ze voorover gevallen op haar mond. Mijn hemel wat bloedt dat erg zeg! Meteen haar tanden checken of die er nog allemaal zaten en veel ijsjes geven tegen de zwelling. Je schrikt behoorlijk wanneer je haar keihard hoort huilen en ze bloed als een rund. Als het hier allemaal bij blijft, ben ik een gelukkige moeder. Maar aangezien ze het – onbehouwen- karakter heeft van haar vader ben ik bang dat we de Eerste Hulp vast en zeker nog wel zullen bezoeken.

Handig trouwens zo’n abonnement op wc-rollen, misschien wel iets voor ons, want soms heb ik het idee dat die rollen pootjes hebben en de tent uit rollen. Anyway, je vraagt me hoe ze er bij mij achter zijn gekomen dat ik het Prikkelbare Darm Syndroom heb. Zoals ik vorige keer al schreef kwam het steeds vaker voor dat ik vrijwel meteen nadat ik iets at, en ook vaker tijdens het eten, ik meteen naar de w.c. moest rennen. Dat was niet omdat ik nodig moest plassen of mijn lippen moest stiften, maar dan was ik meteen aan de diarree. Ik had enorm krampen en zat lange tijd op de w.c. Niet fijn wanneer je in een restaurant bent en er mensen naast je op de w.c. zitten of na jou de plee op moeten. Het kwam zo vaak voor en ik had er zoveel last van dat ik toch maar besloot naar de huisarts te gaan. Ik werd doorverwezen naar een internist in het ziekenhuis die mij eens goed ging onderzoeken. Lein, ik ben zo verbaasd geweest. Ik was toen ongeveer 21 jaar, een leuk jong blaadje en de internist was geloof ik een co-assistent, in ieder geval ook een jong ding. Ik moest me voor een deel uitkleden zodat hij me goed kon onderzoeken. Op een gegeven moment gaat hij aan mijn borsten voelen!! Ik dacht nog “waarom?!”, wat hebben mijn darmen en/ of maag met mijn borsten te maken? Ik ben er overigens nooit achter gekomen, maar wat ik zo ongelooflijk grappig vond was dat ik een voorgevormde b.h. aan had en het voor die jonge knul onmogelijk was om “goed” te kunnen voelen.

De internist vond niets bijzonders, behalve een ruisje bij mijn hart maar dat was niet interessant. Ik werd doorgestuurd en zou een gastroscopie krijgen. Vreselijk dacht ik nog, maar beter dat dan ze mijn kont in moeten met een camera. De dag van de gastroscopie was genaderd, ik ging naar het ziekenhuis, de onderzoekskamer in en ik mocht gaan liggen. 652x0-mk_gastroscopieMet een slangetje (met camera)  gaan ze je slokdarm door, naar de maag en twaalfvingerige darm. Met het slangetje blazen ze lucht, zodat je slokdarm, maag en twaalfvingerige darm zich gaan ontplooien. Lein, je kunt je voorstellen wat je gaat doen als er lucht in je maag komt. Ik heb daar boeren gelaten waar menig kerel jaloers op zou zijn geweest. Maar gênant joh! Je kunt er niets aan doen, je mond wordt namelijk open gehouden met een ring, dus die boeren galmen door de hele onderzoekskamer. En het ‘heerlijke’ gevoel dat je de hele tijd moet kokhalzen, ondanks dat je een drankje hebt gehad. Ik vond het echt een vreselijk onderzoek en dat zei ik op het einde ook tegen de arts. Waarop de arts zei dat dit echt wel meevalt en helemaal niet zo erg is. Ik was zo pissig, ík vond het vervelend en naar dus voor mij was het zo.

Ze konden niets vinden en ik ging weer terug naar de huisarts. Omdat er veel was uitgesloten en de huisarts sowieso dacht aan PDS lieten we de onderzoeken voor wat ze waren. Een endoscopie was wel het laatste waar ik zin in had en de kans was ook klein dat er nog iets te vinden was. De diagnose was PDS en ik kreeg te horen dat ik hier maar mee moest leren leven. Ohja en op mijn eten moest letten. We zijn nu zo’n 15 jaar verder en ik moet zeggen dat ik er nog maar heel weinig last van heb. Soms als ik enorm gekruid heb gegeten wil ik er nog wel eens last van hebben en dan vooral in combinatie met stress. Dus, zorgen voor weinig stress en niet te pittig en gekruid eten en dan heb ik vrijwel nergens last van, dan kan ik er wel mee leven 😉

Lein, heb jij wel eens gênante onderzoeken of situaties gehad waar we eens lekker om kunnen lachen?

Liefs Miertje

2 thoughts on “Wat mijn borsten te maken hebben met het Prikkelbare Darm Syndroom.

  1. Hier thuis heeft B ook last van PDS. Ze heeft het een periode net zo erg als jij gehad en ze kon bijna niets verdragen. Op een gegeven moment heeft ze een soort van mega detox gedaan op aanraden van voedingsdeskundige. Een week lang geen gekruid eten, geen knoflook en verder maar heel weinig mogen eten. Wat ze wel veel moest eten was rood vlees en koffie drinken, vraag me niet waarom, maar het heeft heel goed gewerkt. Tegenwoordig heeft ze er bijna nooit meer last van en ook een groot gedeelte van haar voedselallergie is verdwenen gelukkig!

    Liked by 1 persoon

Laat een reactie achter op Miertje Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s