Houdt het nu nooit op?

Vervolg op vorige blog over pesten

Het is half een en ik stap op de fiets op weg naar school om dochter op te halen. Nou ja, ophalen? Ik breng de verhoger voor in de auto, want ze gaat gezellig met twee vriendinnetjes naar de dierentuin. Het zenuwachtige gevoel dat ik de laatste 1,5 week heb gevoeld wordt met de dag minder. Nadat ik te horen heb gekregen dat dochter op één dag twee maal werd geslagen, ging ik iedere dag met buikpijn naar school in de angst dat er weer wat gebeurd was. De laatste dagen was dat al een stuk minder, mede ook doordat ik te horen heb gekregen dat er echt spoedig een oplossing zou komen en er dus wellicht een eind zou komen aan het agressieve gedrag van Max richting mijn meisje. Daar hoopte ik dan maar op, eerst zien dan geloven. Er waren helaas wel weer enkele andere situaties geweest op school richting andere kinderen, dus mijn zorgen waren echt nog niet weg.

Ik kom aan op school en ik praat met enkele andere moeders, we hebben het weer over hoe het gaat op school en wat er weer allemaal gebeurd is. In een ooghoek zie ik dat Max weer is weggelopen en dat hij aan beide handen door twee meesters wordt meegenomen terug naar school. Mijn “collega-luizenpluis-moeders” komen de school uitgelopen en hebben hun taak weer volbracht. Ik vraag hen of ze nog luizen hebben gevonden en ze kijken elkaar aan. Ik dacht nog:”jullie kunnen mij best vertellen dat dochter luizen heeft hoor, dat vind ik helemaal niet zo erg.” pesten (2)Waren het maar de luizen, was het maar een hoofd vol kriebelde beestjes, daar kun je tenminste wat aan doen.
Het waren geen luizen, nee, dochter was weer in haar buik gestompt door Max. Ik dacht dat ik door de grond ging, ik wilde schreeuwen, ik wilde huilen, ik wilde wegrennen. Ik stond vastgenageld aan de grond en wist weinig uit te brengen. Mijn meisje had gehuild, logisch. En ik huilde weer bijna met haar mee.

Nadat de school uitging kwam de juf naar mij toe om te vertellen dat dochter weer was gestompt. Ik wist het al, maar de klap kwam wederom hard aan. Ik zag aan de juf dat zij het ook erg vervelend vond en ik mag en kan haar niets verwijten. Met een juf en een meester in de klas was het gebeurd. Max had de bel van het bureau gepakt en onze moraalridder vond dat deze gewoon op z’n plek moest staan en wilde hem terugpakken. Daar was Max niet van gediend en stompte dochter, in een split second. Ik vind het overigens erg stoer dat ze het belletje gewoon wilde terugpakken, ondanks dat ze weet hoe Max kan zijn.

Gelukkig was dochter snel alweer vrolijk, logisch als je een leuk uitje in het verschiet hebt. Het ging weer goed zei ze en ze ging weg, vrolijk spelend en huppelend. Ik stapte op mijn fiets en fietste zo hard als ik kon, uit woede en verdriet, vechtend tegen mijn opkomende tranen.
Thuis heb ik meteen Man op de hoogte gebracht. Hij heeft meteen de directie van school gebeld en uitgelegd wat er was gebeurd. Het zou, zonder in detail te treden, snel opgelost zijn en ze vond het uiteraard heel vervelend.

Ik twijfel, twijfel om dochter morgen en vrijdag van school te houden zodat ik zeker weet dat ze veilig is. Maar het is toch de omgekeerde wereld dat wíj ons kind van school moeten houden, terwijl een ander kind het voor een hele klas letterlijk verpest. Maar breng ik mijn kind naar school met het risico dat ze weer gestompt wordt? Als dochter straks thuis is van haar gezellige dag zal ik eens voorzichtig vragen of ze morgen naar school wil en of ze het leuk vindt. Als ze ja zegt, dan zullen wij haar denk ik brengen, in de hoop dat ze een veilige dag heeft.

Want dat verdienen ze, dat verdient mijn kleine meisje.

Liefs Miertje

Update: op advies van school en luisterend naar dochter hadden we besloten dat dochter de dag erna gewoon naar school zou gaan. Die dag erna was Max na de eerste pauze niet meer aanwezig. Max is vrijwel meteen, in overleg met school en moeder, naar het speciaal onderwijs gegaan. Ik ben blij voor Max, want ook hij verdient een kans op fijne scholing in een prettige omgeving. En uiteraard ben ik enorm blij voor mijn dochter, want ze kan weer veilig naar school. Ik slaap weer goed en dochter ook. 

12 thoughts on “Houdt het nu nooit op?

  1. Hè, wat een nare situatie. Maar ook wel heel fijn dat Max er nu niet meer is. Wat zal dat voor jullie een opluchting zijn geweest, pff. En voor hem is het waarschijnlijk fijn dat er nu beter op hem gelet wordt, door mensen die weten hoe ze hem kunnen bereiken. Mijn dochter heeft ook een snotjong in de klas (kan er niks aardigers van maken, excuus). Alleen hij doet te aardig. Tegen haar kont aan willen rijden, haar willen zoenen. Is een kind van 5! Weet niet wat die meekrijgt thuis, maar ik vind dat niet normaal en mijn dochter gelukkig ook niet. En dan een juf hebben die zegt ‘we hebben erover gepraat, maar ja, hij stopt niet…’ Misschien moet je harder praten dan, haha.

    Liked by 1 persoon

  2. Pingback: Passend onderwijs ten koste van mijn gepeste kind? | koetjeskalfjesenmeer

  3. Jeetje zeg ik krijg echt buikpijn als ik dit lees,
    Dit is denk ik wel een nachtmerrie voor iedere moeder
    Trouwens ook heel naar voor de juf!!

    Gelukkig krijgt het jongetje nu ook een kans op een andere school, het is ook niet leuk als iedereen een hekel aan je krijgt.

    Ik vind het wel mooi om te lezen dat jouw dochter gewoon vrolijk blijft, sterk meisje 🙂

    Liked by 1 persoon

  4. Pingback: Over pesten en een zebra zonder strepen. | koetjeskalfjesenmeer

  5. Jeetje wat een verhaal en wat moeilijk als moeder!
    Ontzettend goed aangepakt, daarmee lieten jullie aan je dochter zien dat jullie haar beschermen en bovendien liet zij zien dat ze zich niet op haar kop liet zitten. Grote meid 🙂 En voor Max is het fijn dat hij op een plek zit waar ze meer aandacht hebben voor hem, waar hij waarschijnlijk beter tot zijn recht komt.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s