Zelf voor de dood kiezen

Op NPO2 was vandaag een documentaire van 2Doc over de LevenseindekliniekDe Levenseindekliniek is bedoeld voor mensen met een stervenswens die aan de zorgvuldigheidseisen van de euthanasiewet voldoet,  maar die van hun eigen arts geen euthanasie of hulp bij zelfdoding krijgen. (bron De levenseindekliniek)  Tijdens deze documentaire worden drie mensen gevolgd die ondraaglijk en uitzichtloos psychisch lijden (bv dementie). Alle drie de personen hebben ervoor gekozen om de Levenseindekliniek te naderen om hen te helpen bij hun laatste wens, dood zijn.

Social media stond vol met meningen over de Levenseindekliniek. Sommigen mensen zijn vóór, sommigen zijn tégen en mensen die er tussenin zitten. Ook ík heb een mening over de Levenseindekliniek. Het lijkt me ongelooflijk zwaar wanneer je het gevoel hebt dat je ondraaglijk en uitzichtloos lijdt en je alleen maar aan de dood denkt. Dat de dood de enige oplossing is. Vroeger, en dan spreek ik over heel wat jaren terug, had ik een duidelijke mening over zelfdoding. Ik vond dit egoïstisch, zoiets doe je toch niet, er zijn altijd oplossingen, dat waren mijn gedachtes hierover. Na enkele jaren in de psychiatrie te werken is mijn mening hierover veranderd. Ik kan niet in iemands hoofd kijken, ik weet niet wat een ander voelt en denkt. Ík kan wel denken dat er oplossingen zijn, maar voor die ander is dat misschien helemaal niet het geval. De drie personen die tijdens deze docu gevolgd worden, willen geen zelfmoord plegen in de zin van het hun zelf aandoen, maar willen hier hulp bij. Echter is het voor mensen die psychisch lijden een heel stuk moeilijker om euthanasie te plegen, dan voor mensen die lichamelijk ongeneeslijk ziek zijn en op die manier ondraaglijk en uitzichtloos lijden. Het is natuurlijk “makkelijker” te beoordelen wanneer iemand lichamelijk ziek is dan dat iemand psychisch ziek is en dit niet meer aan kan.

Zoals ik al eerder schreef helpt De Levenseindekliniek wanneer de (huis)arts van de persoon die dood wil, hier niet wil of aan kan meewerken. Begrijpelijk, maar ik vind het ook erg sneu/ verdrietig voor de mensen die zo graag dood willen, maar omdat hun ziekte “in de kop zit” deze mensen minder serieus genomen worden. Ik ben van mening dat ook díe mensen moeten worden geholpen. Oók de Levenseindekliniek moet zich aan protocollen en voorschriften houden, zodat alles gaat zoals de wet het voorschrijft. Het is dus niet zo dat je je daar aanmeldt en dat je dan de volgende dag een spuitje krijgt en het klaar is. Ook daar werken ze zeer zorgvuldig. Uiteraard vind ik dat alles heel goed bekeken moet worden en dat iemand inderdaad alle hulp (medicijnen, therapieën en ga zo maar door) heeft gekregen die er maar is en dat er veel onderzoeken en gesprekken worden gehouden.

Ik heb ooit de documentaire Moeders springen niet van flats gezien, waarin een vrouw wordt gevolgd die ook psychisch lijdt, maar geen hulp krijgt bij zelfdoding. Deze mevrouw kiest er uiteindelijk voor om dan maar zelf te kiezen voor de dood door van een flat te springen. Tot groot verdriet van haar dochters. Na het kijken van deze docu was ik nog meer een voorstander van deze kliniek. Nogmaals, ik vind wel dat dit écht goed moet worden beoordeeld.

Terwijl ik dit schrijf zie een de demente vrouw een injectie krijgen die langzaam dood gaat. Haar man heeft een arm om haar heen geslagen, terwijl ze langzaam wegglijdt in de dood. Tranen lopen over mijn wangen…ik vind dit heftig. Maar ik begrijp het wel.

3 thoughts on “Zelf voor de dood kiezen

  1. Heftig programma, wat ik eigenlijk expres niet bekeken heb. Ik heb erg veel moeite met de dood.
    Niet dat ik niet kan begrijpen dat er mensen zijn die geen andere uitweg meer zien, maar zomaar zeggen: ‘ik snap het’ kan ik niet. Sinds ik huishoudelijk help ben zie ik veel oudere mensen die allemaal niet goed of helemaal niet voor zichzelf kunnen zorgen, Ook dementerende mensen, die wel vrolijk zijn en niet met een doodswens rondlopen. Gelukkig maar, ik kan me daar wel heel erg verdrietig om maken, vandaar dat ik het programma niet bekeken heb.

    Liked by 1 persoon

  2. Pingback: Koetjes Kalfjes en meer bestaat 1 jaar! | koetjeskalfjesenmeer

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s