Wij hebben een énig kind!

“Je dochter is al 6, wordt het niet eens tijd voor een tweede kind?” Deze vraag wordt mij geregeld gesteld. Hoewel deze vraag bijna retorisch is, aangezien de mensen die hem stellen het antwoord eigenlijk wel al denken te weten. Ik zou dan namelijk JA moeten zeggen.

Onze dochter is 6 jaar en blijkbaar is het dan normaal dat er dan echt al een tweede, of zelfs al derde kind achter aan is gekomen. Iedereen gaat hier zomaar van uit, maar nee, bij ons gaat het er niet zo aan toe zoals het ‘hoort’ te gaan.

Zeer korte tijd nadat Dochter werd geboren zijn we er van overtuigd geraakt dat wij compleet zijn. DSC_0515Wij drietjes zijn een drie-eenheid, zo hoort ons gezinnetje te zijn. Het compleet voelen is voor ons de belangrijkste reden dat wij geen tweede , derde of vierde kindje willen. Ik denk ook aan de toekomst van ons prinsesje, want we willen niet dat ze iets tekort komt later. (Hiermee wil ik niet zeggen dat in een gezin met meerdere kinderen zij iets te kort komen later) Deze uitspraak is voor anderen uiteraard een reden om tegen in te gaan “ahhh nee dan krijg je dus zo’n verwend nest! ” Het enige antwoord dan ik dan zeg is:” Dat is ze nu al!”

Soms denk je dat je naar goede vriendinnen heel duidelijk bent geweest over het niet willen van een tweede kindje. Maar dan ineens, uit het niets, zeer onverwachts duikt dan toch weer die inmiddels akelige vraag op: “er zijn zoveel vriendinnen om je heen zwanger, er worden zoveel baby’s geboren. Begint het niet nu toch stiekem te kriebelen bij je?” Op dat moment wil ik het liefste schreeuwen, boos worden of weglopen, maar dat is natuurlijk niet netjes dus dan zeg ik maar weer heel braaf: “nee, het kriebelt niet.”

Ik heb de laatste jaren al vele reacties gehad van mensen, zowel van vrienden, familie, kennissen en vreemden, op onze keuze dat wij “maar” één kindje willen. Mensen vinden het vooral heel erg zielig voor Dochter dat ze geen broertje of zusje krijgt en wel om verschillende redenen. Ze heeft dan natuurlijk niemand om mee te spelen en zal een eenzaam bestaan als kind leiden. Daarbij is het heel zielig voor haar als mijn man of ik later ziek worden en Dochter alle zorg op zich moet nemen, alleen. De ergste reactie die ik ooit heb gehad van iemand en die me zelfs verdrietig maakte, was: ”één kind, is géén kind.” Wauw, hoe dom kun je zijn om zoiets te zeggen!

Ik ben er inmiddels achter dat het voor anderen ook nooit goed is wat iedereen doet. Dan is er teveel leeftijdsverschil tussen de kinderen, dan weer te weinig, dan is het belachelijk dat je een derde wil en dan weer is het stom dat je géén kinderen wil. Het zou fijn zijn als we iedereen in hun waarde laten, daar wordt de wereld namelijk best een beetje leuker door.

Ik sta op de parkeerplaats van de supermarkt. Ik zie een auto geparkeerd staan, een moeder die probeert om een schreeuwend baby-tje in de maxi cosi te zetten, een peuter die de parkeerplaats over rent en roept dat hij heel erg moet plassen en twee kinderen achterin de auto die op moeder aan het roepen zijn dat ze moet opschieten. Op dat moment kan ik alleen maar denken:”wat weet ik toch zeker dat wij het bij één dochter houden”.

Liefs Miertje

Heb jij ook al eens commentaar gehad op hoeveel kinderen je hebt of het leeftijdsverschil dat tussen je kinderen zit?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s