Mijn bekentenis

Een blog uit de oude doos

“Ach Mik heeft vorige week wat leuks gedaan, ze had…”. “Ja, dat heb ik inderdaad al gelezen op Facebook.” Dit is me niet maar een keer overkomen, maar dit is mij al te vaak gebeurd. Doordat ik mijn hele hebben en houden op Facebook zet, is er nog maar weinig nieuws wat ik mijn omgeving kan vertellen.


Gisteravond lag ik in bed en kon ik niet slapen. Ik ging denken en bedacht mij ineens dat ik vond dat ik te afhankelijk was van social media en mijn telefoon. Te afhankelijk in de zin van: ik ben verslaafd. Een verschrikkelijke gedachte, verslaafd? Ik? Aan iets wat men social media noemt? Ik moest echt toegeven dat dit het geval is. Voordat ik ga slapen check ik nog even nu.nl, twitter, facebook, whatsapp, instagram en misschien speel ik dan ook nog een spelletje. Als ik wakker word, hetzelfde riedeltje wat ik van mijzelf moet afspelen. Want nee, ik wil niets missen. Ik wil niets missen van het nieuws, wat mijn vrienden schrijven, wat zogenaamde bekende Nederlanders te melden hebben en of zij nog kekke nieuwe foto’s hebben gepost op Instagram. Dit alles bedenkende bedacht ik mij, ik lijk wel gek! Nee, sterker nog, ik BEN gek. Welke idioot laat een deel van zijn leven leiden door social media en een telefoon? Ik, zegt de gek, en ik denk velen met mij. Het is gelukkig niet zo dat mijn gezin of mijn werk er onder lijdt, maar ik moet wel erkennen, misschien zelfs bekennen, dat het een groter deel van mijn leven is dan goed voor mij  is, of dan wat ik wil toegeven.

Waar komt deze verslaving dan toch vandaan? Ja, ik ben een heel nieuwsgierig iemand, ik ben bang dat ik dingen mis, ik vind het leuk als mensen reageren op mij en van een discussie ben ik ook niet vies. Met alle respect, maar wat mis ik als iemand schrijft dat hij naar de dierentuin is geweest, een overheerlijke pasta heeft gegeten of vreselijk ziek in bed ligt? Niets, ik mis dan helemaal niets. En erger is, ik schrijf al deze dingen zelf ook. Facebook is toch bijna puur een soort dagboek, om je eigen leuke en minder leuke dingen in kwijt te kunnen. Want eerlijk is eerlijk, ook jullie interesseert het niets dat ik naar de Toppers ben geweest, dat Mik weer gekke bekken trekt of dat ik het huishouden weer eens niet heb gedaan.

Hetzelfde geldt voor Instagram (allemaal vrolijke, gezellige, leuke foto’s van mensen die ik toch niet ken), Twitter (alleen het nieuws en politieberichten zijn echt boeiend), de spelletjes die ik speel ( so so Miron zit jij al in level 75 van Hayday, knap hoor) en ook voor Whatsapp. Ik heb de neiging om overal op te reageren en ook vaak om het laatste woord te hebben (puur uit beleefdheid mensen).

Dus, ik ben tot een conclusie gekomen: ik ga een groot deel van social media/ smartphone uit mijn leven bannen. Ik wil niet afhankelijk zijn van dit alles en ga tegen mijn verslaving in.

Toen ik tot dit besluit ben gekomen heb ik meteen Facebook Messenger van mijn gsm gegooid, net als enkele spelletjes en Instagram. En weet je, dat was heerlijk om te doen en ik voelde mij meteen bevrijd (oh hemel wat klink ik zweverig, dat past niet echt bij me).

Uiteraard ga ik nog meer rigoureuze veranderingen doorvoeren:

– Op twitter ga ik alleen nog het nieuws en politieberichten volgen (dus alle mensen die ik        persoonlijk ken en bekende Nederlanders ga ik verwijderen).

– Ik ga alle spelletjes van mijn gsm gooien behalve wordfeud, want anders heb ik een verdrietige moeder.

– Ik ga de groepsgesprekken op whatsapp verwijderen. Als mensen echt heel graag iets met mij willen delen, mogen ze mij bellen, smsen, of natuurlijk gewoon een appje sturen (langskomen mag ook)

– En dan Facebook, misschien wel mijn grootste verslaving. Omdat ik hier ook contacten onderhoud met mensen die ik niet vaak zie, wil ik FB er niet helemaal van af gooien. Ik heb met mijzelf de afspraak gemaakt, dat ik iedereen eraf ga gooien (ontvrienden wil ik het niet noemen, want het zijn wel nog vriendjes) die ik vaker dan 1 a 2 keer per jaar zie. Ik wil mijn vrienden/ familie namelijk wel nog wat te vertellen hebben als ik ze zie. Tevens ga ik niet meer iedere scheet die Mik laat, of ik, op FB zetten en zal ik een stuk selectiever gaan worden in hetgeen ik post.

Als ik dit allemaal zo opschrijf bedenk ik mij dat het best lastig gaat zijn en deze gedachte maakt mij aan het schrikken. Dat ik het lastig ga hebben met iets wat social media heet uit mijn leven te bannen. Het is toch te gek voor woorden.

Ik moet mij nu nog gaan bedenken wanneer ik het ga doorvoeren allemaal, ik denk vanavond, of morgenvroeg? Nee want dan heb ik tijd voor mezelf…dan maar morgenmiddag, of toch..????

One thought on “Mijn bekentenis

  1. Pingback: Help, ik heb ontvriend! | koetjeskalfjesenmeer

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s