Ik word gék van jouw gekraak!

Misofonie:”afkeer van geluid.” Maandenlang ben ik aan het bedenken of ik hier een blog over durf te schrijven. Durf ik mij wel kwetsbaar op te stellen ten aanzien van mijn vrienden, familie en bekenden. De angst dat men mij niet serieus neemt, er grapjes over maakt en mij uitlacht is groot, maar desondanks heb ik vandaag besloten dat ik de stoute schoenen ga aantrekken en mij in het diepe waag.


Sinds mijn jeugd heb ik er al last van en sinds enkele jaren bestaat er een naam voor. Terwijl ik steeds maar dacht dat ik mij hierover aanstelde.  Niets is minder waar, gelukkig. Wat een verademing was het toen ik hoorde dat er een naam voor was en dat ik mij niet aanstelde en dat ik niet de enige was die hier last van heeft.

Wat misofonie betekent is afkeer van geluid. Met afkeer wordt bedoeld walging, woede, verdriet. Dat is precies wat ik voel als ik bepaalde geluiden hoor. Geluiden die iedereen hoort en sommige geluiden waarvan mensen zullen zeggen: “ja maar, dat vind ik ook irritant hoor!'” Maar hetgeen ik voel is meer dan irritatie, het is een intense woede, gepaard met hartkloppingen waarbij ik denk dat mijn hart mijn lichaam uit springt. Een dusdanige afkeer waardoor ik mij in sommige situaties niet eens wil begeven of uit de weg probeer te gaan. Ik zal enkele voorbeelden beschrijven, zodat jullie een beeld hierbij kunnen vormen.

Tijdens vergaderingen op mijn werk komt het geregeld voor dat een collega constant met een pen zit te klikken, je kent ze wel: zo’n BIC-pen. Ik hoor je nu al denken dat je dat ook erg vervelend vindt. Maar word je dan ook boos? Wil je huilen, schreeuwen, keihard wegrennen, die pen afpakken en door de hele kamer smijten? Ik dus wel. Deze collega weet dat ik dat geluid irritant vind (hij weet niets van mijn misofonie) en ik kan soms met signalen duidelijk maken dat hij de pen weg moet leggen. Helaas vergeet hij dit na enkele minuten en pakt vervolgens weer zijn pen. Ik houd hem constant in de gaten zodat ik weer signalen kan geven, maar vaak durf ik het ook niet vaker dan een keer te vragen. Misschien word ik wel uitgelachen of niet serieus genomen.

Een hele tijd geleden zat ik in de bioscoop (sowieso een hel voor misofonen) en naast mij, met een gangpad ertussen, zat een vrouw – in mijn ogen- enorm hard te ademen. Ik dacht dat ik gek werd. Ik heb de halve film met mijn hand op mijn oor onderuit gezeten zodat ik het maar niet zou horen. In de bioscoop is het sowieso al verschrikkelijk met al die popcorn en chips etende mensen. Een stukje chips wordt niet in zachtjes in de mond gestopt, maar met veel en luid gekraak. Ik ga graag naar de bioscoop en laat mij dit niet onthouden door mijn misofonie, maar geloof me als ik zeg dat ik niet altijd relax een filmpje kan kijken.

En thuis, mijn arme man, thuis is het het ergste. Mijn man is maandenlang verkouden geweest, waardoor hij constant zijn neus ophaalde. Bij iedere ophaal kromp ik ineen van woede en keek ik hem boos aan. Heel oneerlijk, ik weet het, maar ik werd gek. Ik vroeg hem dan ook of hij zijn neus wilde snuiten en dat deed hij dan ook ondanks dat hij dat absoluut niet fijn vindt om te doen en al helemaal niet 20 keer per dag. Man eet ook al geen chips meer in mijn bijzijn en als hij zijn nagels moet knippen doet hij de badkamerdeur dicht zodat ik het niet hoor. Ik weet en merk aan alles dat hij zijn uiterste best doet om rekening met mij te houden en dan nog “zeur” ik over de geluiden die hij dan toch maakt. Het is natuurlijk ook onmogelijk om geen geluiden te maken die mij niet irriteren.

Een ander nogal (achteraf) grappig voorbeeld is de volgende: ik was met man uiteten en we hadden een leuk plekje gekregen. We hadden ons eten gekregen toen er ineens een man aan de andere kant van het gangpad kwam zitten. Dit was sowieso al raar omdat deze man bijna het hele restaurant kon kiezen om te zitten en dan toch “naast” ons kwam zitten. Enfin, meneer gaat zitten en begint constant met zijn vingers op de tafel te tikken. Waarom? vraag ik mij dan af. Dat was moment nummer een waarvan ik gek werd. Man probeerde mij al af te leiden met humor wat op sommige momenten ook lukte. Ik was aan het aftellen totdat meneer zijn eten kreeg zodat hij ophield met tikken. Je raadt het al, het eten kwam, meneer schept iets op zijn vork en zijn mond gaat open met hard gesmak. AARGHH. Wat een walging en woede ging er door mij heen en dat de hele tijd dat hij aan het eten was. Toen was het moment dat zijn eten op was en ik daar erg blij om was want erger zou namelijk niet kunnen, meneer kreeg zijn zoveelste biertje en daar kwam het volgende geluid: geslurp. Het kon dus wel erger. Ik vroeg zo snel mogelijk onze rekening en weg waren wij. Ondanks dat man mij goed heeft proberen af te leiden, was ik zo blij toen we uit het restaurant waren. Ik heb overigens best een leuke avond gehad hoor.

Al die geluiden klinken voor mij als een nagel die over een schoolbord (wel die retro krijtborden) gaat en dan 100 keer erger. Vreselijk dus. Andere geluiden die mij de rillingen geven en waarvan ik woedend word zijn fluitende mensen (heel fijn hoor als mensen vrolijk zijn en fluiten, maar ik wil dan het liefste wegrennen of degene met zijn kop tegen de grond duwen), gapen, vaak achter elkaar niezen, een kauwgum kauwen, appels/ wortels eten, ademen, slurpen en snurken. Ik vergeet er nu vast velen, want dit rijtje is veel langer.

Dit alles opschrijven kost mij totaal geen moeite, maar van het idee dat dit wereldkundig gaat worden krijg ik de hartkloppingen. Toch ga ik het doen, want ik vind dat misofonie bekender moet worden en dat mensen met misofonie serieus worden genomen, Ik schrijf ook mee op de FB pagina van misofonie en die herkenning die ik daar zie vind ik erg fijn.

Wil je er meer over weten, check dan: https://nl.wikipedia.org/wiki/Misofonie en/ of Vereniging Misofonie

Liefs Miertje

29 thoughts on “Ik word gék van jouw gekraak!

  1. Oh heet dat zo? Ik heb hier al heel wat ruzies over gehad met manlief. Ik word ook razend van bepaalde geluiden en schaam me daar best wel voor. Moet dan echt oordopjes met muziek indoen of weglopen want anders ontplof ik. Thank god dat ik niet de enigste ben haha.

    Liked by 1 persoon

      • Och lieve Miertje, ik herken dit zo!!! Wat een opluchting dat er een naam voor is, dat anderen het delen en ik me niet voor gek hoef te laten uitmaken maar heel misschien iets van begrip krijg….
        Hoewel de eerste tekenen in mijn directe omgeving niet erg hoopvol lijken…..

        Liked by 1 persoon

      • Hoi Miertje,
        Zooooo herkenbaar… Het ademen van een collega die een boterham eet, snurken van mijn partner, nagelbijten of punniken aan handen, bewegen van voet, klok. Het automatisch ontwijken/weglopen…. grrrrr gevoel. Niet begrepen voelen/worden… Nu ook al vakanties met het gezin aan het plannen met aparte kamer ivm gesnurk…. echt heel erg vind ik dat, maar weet niet wat ik eraan kan doen zelf..
        Groetjes, D.

        Like

  2. Ik heb hier in mindere mate ook last van, maar het komt niet in de buurt van hoe erg jij het hebt. Als J. af en toe maar blijft huilen of mijn vrouw iets krakend zit te eten (ook al doet ze haar mond dicht, de horror van de krakende dingen in haar mond… :|). Ik word dan soms zo boos van binnen dat ik haar allerlei dingen aan wil doen, terwijl ik haar helemaal niets aan wil doen, snap je…? Aan de andere kant heb ik zelf ook zenuwtrekjes zoals het tikken op tafel of klikken met een pen; dit gebeurt heel onbewust, maar kan me voorstellen dat dit heel vervelend is.
    Maar, dit mag allemaal geen naam hebben als ik zie wat voor impact het op jou heeft.
    Hopelijk pakken de mensen in je omgeving het goed op en gaan ze hier zoveel mogelijk rekening mee (proberen te) houden.

    Like

    • Nou, klinkt ook als vervelend zoals jij het ervaart. Gelukkig kan ik mezelf ook goed onder controle houden haha. En anderen, tja niet iedereen weet het maar degenen die het weten houden er zoveel mogelijk rekening mee.

      Like

    • Wow echt Ellen? Nou je stelt je dus echt niet aan. Er is niet voor niets een naam voor en onderzoeken gaande. Zelfs al therapieen in Amsterdam. Sterkte ermee 😉. En bedankt voor je reactie!

      Like

      • Nou echt hoor in alles wat je schrijft kan ik me vinden. Ik vermoed als ik dat aan mijn man laat lezen dat ie meteen zegt: ja dat heb jij ook. Ik heb het ook heel erg met tikkende klokken/horloges of als ik in bed lig druppels ergens opvallen en dat dan continu. Het is ook niet voor niets dat ik met oordoppen in slaap. Hahaha.

        Liked by 1 persoon

  3. Wat tof dat jij het aangedurfd hebt om dit op te schrijven! Het is zo ontzettend herkenbaar! Ik heb overigens oordoppen op maat laten maken met filters. Ze filteren de scherpte van veel geluiden weg, wat rust geeft. Door de filters kan ik toch converseren met iemand die naast me zit. Ik kan ze niet de hele tijd in doen (is me door de audicien afgeraden omdat ik dan nog gevoeliger zou kunnen worden) maar ik heb ze altijd bij me voor als ik het echt niet meer kan uithouden. Ik kan nu bijvoorbeeld weer naar de bioscoop! Dat was – naast de misofonie – ook altijd een drama omdat ik hyperacusis heb. Het volume in de bioscoop staat zo asociaal hard, dat ik niet snap hoe mensen dat uithouden.

    Nadeel van de oordoppen is wel dat ik mezelf hoor eten en lopen, dat dan weer wel, maar dat kan ik beter verdragen dan gesmak van iemand anders.

    Liked by 1 persoon

  4. oww, het is zo herkenbaar! ik dacht eerst altijd dat ik me aanstelde, maar het heeft nu een naam! mijn stiefvader is ook erg: smakken bij het eten, neus overdreven hard ophalen…. om gek van te worden! maar ik ben gelukkig niet de enige!

    Liked by 1 persoon

  5. Wat knap dat je dit hebt opgeschreven en ik hoop dat je familie en vrienden die dit lezen je serieus nemen. De irritatie en boosheid heb ik wel eens last van. Op dit moment zit mijn vriend (zoals elke avond) te snoepen. Soms ook te kraken of de hele tijd te ritselen. Ik irriteer me en word er misselijk en chagrijnig van. Alleen had ik nooit eerder van misofonie gehoord. Bedankt voor je duidelijke uitleg.

    Liked by 1 persoon

  6. Na mijn eerste klacht te doen ,over mijn dochter ,bij de huisarts wist hij meteen de naam ” misofonie te noemen . Knap vond ik dat van hem , je hoort zo dikwijls van die verhalen dat ze er maar niet achter komen wat je hebt . Blij was ik dat het een naam heeft . Bij thuiskomst heb ik meteen onderzoek op internet gedaan en herkende wel bepaalde dingen , nu ondertussen half jaar later en veel meer triggers bij gekomen zijn , ben ik het nog eens gaan herlezen en is me pas echt doorgedrongen wat het voor een verdere toekomst kan inhouden . Sterkte aan alle misofonen en familie leden

    Liked by 1 persoon

  7. Ook ik moet zeggen dat het precies mijn verhaal is. Wat vreemde maar o zo geweldige ervaring is dit! Dat gevoel wat ik in 30 jaar nooit aan een ander uit kon leggen… wordt “gewoon” hier met elkaar gedeeld! Super

    Liked by 1 persoon

  8. Welkom in de wereld van misofonie. Ik ben inmiddels 50, maar ontdekte dit “ongemak” op jonge leeftijd als mijn zus haar neus voor de zoveelste keer ophaalde. Mijn opmerkingen over “pak een zakdoek” werden niet serieus genomen en ik was een zeur. Zo ook op latere leeftijd. Aangezien ik dagelijks met het OV reis, heb ik iedere dag een uitdaging. Een koptelefoon met Spotify beschermt mij. Gesnotter hoor ik niet, alsmede mensen die de R op een vervelende manier uitspreken. Wipperende benen van mede passagiers triggeren mij, dus snel een andere kant op kijken. De genoemde bic pen, zoals in jouw blog genoemd, haalt mij uit de vergadering. Ik spreek open over mijn misofonie zodat men het weet. Het heeft echter tot mijn 49 geduurd voordat ik wist dat ik dit had. Wat een bijzonder moment was dat. Alles viel op zijn plaats en ik heb gelijk een mail naar mijn ouders, zus maar ook naar mijn eigen gezin gestuurd.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s